Η Γερμανία είναι αντιμέτωπη με τον κίνδυνο μιας βαθιάς αποβιομηχάνισης που θα μπορούσε να ανατρέψει οριστικά τις ισορροπίες ισχύος στην Ευρώπη, προς όφελος των ΗΠΑ και της Κίνας
Η βιομηχανική υπερδύναμη της Ευρώπης βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν ιστορικό εφιάλτη, καθώς η Γερμανία κινδυνεύει να επιστρέψει στα επίπεδα απασχόλησης του 1990, χάνοντας μέσα σε λίγα χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ.
Η άλλοτε πανίσχυρη γερμανική βιομηχανία, που επί δεκαετίες αποτελούσε την ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας, βυθίζεται σε μια πρωτοφανή κρίση ανταγωνιστικότητας, με τις υψηλές τιμές ενέργειας, την απώλεια του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου, την κινεζική πίεση και τους αμερικανικούς δασμούς να απειλούν τα θεμέλια του παραγωγικού της μοντέλου.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Gesamtmetall, μετά την απώλεια 350.000 θέσεων εργασίας την τελευταία επταετία, άλλες 300.000 κινδυνεύουν να εξαφανιστούν μέσα στα επόμενα δύο έως τρία χρόνια, ενώ οι οικονομικές απώλειες υπολογίζονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Την ίδια στιγμή, γερμανικοί βιομηχανικοί κολοσσοί εξετάζουν τη μεταφορά παραγωγής στο εξωτερικό, γεγονός που σε συνδυασμό με την φυγή εξειδικευμένων εργαζομένων ενδέχεται να προκαλέσει μη αναστρέψιμη ζημιά.
Η Γερμανία είναι αντιμέτωπη με τον κίνδυνο μιας βαθιάς αποβιομηχάνισης που θα μπορούσε να ανατρέψει οριστικά τις ισορροπίες ισχύος στην Ευρώπη, προς όφελος των ΗΠΑ και της Κίνας.
Επιστροφή στη δεκαετία του 1990
Μέσα στα τελευταία επτά χρόνια έχουν ήδη χαθεί 350.000 θέσεις εργασίας, προκαλώντας στην οικονομία απώλειες ύψους 42 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως.
Ένα νέο κύμα απολύσεων θα κοστίσει επιπλέον 35 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως δήλωσε στη γερμανική εφημερίδα Bild ο επικεφαλής της Ένωσης Εργοδοτών Μεταλλουργίας και Ηλεκτροτεχνικής Βιομηχανίας της Γερμανίας (Gesamtmetall), Oliver Zander.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, στον κλάδο απασχολούνται σήμερα περίπου 3,7 εκατομμύρια εργαζόμενοι.
Ο αριθμός αυτός αναμένεται να περιοριστεί στα 3,4 εκατομμύρια.
«Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο απασχόλησης από την επανένωση της Γερμανίας το 1990», επισημαίνει.
Οι αιτίες είναι πολλές: ο ολοένα εντονότερος ανταγωνισμός από την Κίνα, το υψηλό κόστος εργασίας και ενέργειας, η γραφειοκρατία και οι αμερικανικοί δασμοί.
Το συνδικάτο IG Metall επισημαίνει επίσης τα λάθη της διοίκησης των επιχειρήσεων, κυρίως στην αυτοκινητοβιομηχανία.
Αναγκαστική επιλογή
Η οικονομική ευημερία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στη φθηνή ενέργεια από τη Ρωσία.
Οι γερμανικές αρχές στέρησαν οι ίδιες από τη χώρα αυτές τις ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες, υποστηρίζει ο καθηγητής του Τμήματος Διαφήμισης του Πανεπιστημίου Synergy, Sergey Zainullin.
«Βλέπουμε ότι τα ευρωπαϊκά προϊόντα χάνουν την ανταγωνιστικότητά τους, ενώ η παραγωγή μειώνεται, ιδιαίτερα στους ενεργοβόρους κλάδους, όπως η μεταλλουργία, η χημική βιομηχανία και η κατασκευή μηχανημάτων.
Πολλές γερμανικές εταιρείες εξετάζουν το ενδεχόμενο μετεγκατάστασης σε άλλες χώρες», εξηγεί.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας της Γερμανίας (Destatis), η παραγωγή στους παραπάνω κλάδους μειώθηκε κατά 3,5% το τρίτο τρίμηνο σε σύγκριση με το δεύτερο.
Σε σύγκριση με τον Σεπτέμβριο του 2025, καταγράφηκε μείωση 1,9%.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Gesamtmetall, το 42% των επιχειρήσεων της μεταλλουργικής και ηλεκτροτεχνικής βιομηχανίας σχεδιάζει να προχωρήσει σε περικοπές προσωπικού μέσα στο επόμενο εξάμηνο.
Παράλληλα, το 39% των επιχειρήσεων χαρακτηρίζει την οικονομική του κατάσταση κακή, ενώ το 21% αναμένει περαιτέρω επιδείνωση.
«Διαρροή εγκεφάλων»
Όλες αυτές οι εξελίξεις έχουν σημαντικές μακροοικονομικές συνέπειες, εξηγεί η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Οικονομικής Θεωρίας του Ρωσικού Οικονομικού Πανεπιστημίου Plekhanov, Ekaterina Novikova.
Οι μαζικές απολύσεις θα προκαλέσουν απότομη μείωση των εσόδων από τον φόρο εισοδήματος και τις ασφαλιστικές εισφορές, διευρύνοντας το δημοσιονομικό έλλειμμα.
«Η πίεση στο σύστημα κοινωνικής προστασίας θα ενταθεί.
Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να διαθέσει δισεκατομμύρια ευρώ για επιδόματα ανεργίας και προγράμματα επανεκπαίδευσης εκατοντάδων χιλιάδων εξειδικευμένων εργαζομένων», διευκρινίζει η ειδικός.
Η μεταλλουργία αποτελεί θεμέλιο της γερμανικής βιομηχανίας κατασκευής μηχανημάτων και της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Η συρρίκνωση της παραγωγικής δυναμικότητας προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις: αυτοκινητοβιομηχανίες όπως η Volkswagen και η Audi, καθώς και κατασκευαστές βιομηχανικού εξοπλισμού, χάνουν την εγχώρια βάση των προμηθευτών τους.
Αυτό αποτελεί έναν ακόμη λόγο για τη μεταφορά της παραγωγής στο εξωτερικό.
Το αποτέλεσμα είναι η απώλεια της τεχνολογικής πρωτοπορίας, ενώ οι απολύσεις εξειδικευμένων μηχανικών και εργαζομένων επιταχύνουν το φαινόμενο της «διαρροής εγκεφάλων».
Η αποκατάσταση αυτών των τεχνολογικών γνώσεων και παραγωγικών δυνατοτήτων είναι εξαιρετικά δύσκολη, υπογραμμίζει η Ekaterina Novikova.
Η γερμανική οικονομία αναμένεται να περάσει από το στάδιο της στασιμότητας σε μια βαθιά διαρθρωτική μεταμόρφωση, με τη Γερμανία να κινδυνεύει να χάσει οριστικά τη θέση της ως ένα από τα σημαντικότερα βιομηχανικά κέντρα του κόσμου, δίπλα στις ΗΠΑ και την Κίνα.
Στην πραγματικότητα, οι δύο αυτές χώρες απορροφούν ολοένα μεγαλύτερο μέρος του βιομηχανικού και τεχνολογικού δυναμικού της Γερμανίας.
Και το Βερολίνο δεν έχει πλέον παρά να παρακολουθεί ανήμπορο την καταστροφή.
www.bankingnews.gr
Η άλλοτε πανίσχυρη γερμανική βιομηχανία, που επί δεκαετίες αποτελούσε την ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας, βυθίζεται σε μια πρωτοφανή κρίση ανταγωνιστικότητας, με τις υψηλές τιμές ενέργειας, την απώλεια του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου, την κινεζική πίεση και τους αμερικανικούς δασμούς να απειλούν τα θεμέλια του παραγωγικού της μοντέλου.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Gesamtmetall, μετά την απώλεια 350.000 θέσεων εργασίας την τελευταία επταετία, άλλες 300.000 κινδυνεύουν να εξαφανιστούν μέσα στα επόμενα δύο έως τρία χρόνια, ενώ οι οικονομικές απώλειες υπολογίζονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Την ίδια στιγμή, γερμανικοί βιομηχανικοί κολοσσοί εξετάζουν τη μεταφορά παραγωγής στο εξωτερικό, γεγονός που σε συνδυασμό με την φυγή εξειδικευμένων εργαζομένων ενδέχεται να προκαλέσει μη αναστρέψιμη ζημιά.
Η Γερμανία είναι αντιμέτωπη με τον κίνδυνο μιας βαθιάς αποβιομηχάνισης που θα μπορούσε να ανατρέψει οριστικά τις ισορροπίες ισχύος στην Ευρώπη, προς όφελος των ΗΠΑ και της Κίνας.
Επιστροφή στη δεκαετία του 1990
Μέσα στα τελευταία επτά χρόνια έχουν ήδη χαθεί 350.000 θέσεις εργασίας, προκαλώντας στην οικονομία απώλειες ύψους 42 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως.
Ένα νέο κύμα απολύσεων θα κοστίσει επιπλέον 35 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως δήλωσε στη γερμανική εφημερίδα Bild ο επικεφαλής της Ένωσης Εργοδοτών Μεταλλουργίας και Ηλεκτροτεχνικής Βιομηχανίας της Γερμανίας (Gesamtmetall), Oliver Zander.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, στον κλάδο απασχολούνται σήμερα περίπου 3,7 εκατομμύρια εργαζόμενοι.
Ο αριθμός αυτός αναμένεται να περιοριστεί στα 3,4 εκατομμύρια.
«Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο απασχόλησης από την επανένωση της Γερμανίας το 1990», επισημαίνει.
Οι αιτίες είναι πολλές: ο ολοένα εντονότερος ανταγωνισμός από την Κίνα, το υψηλό κόστος εργασίας και ενέργειας, η γραφειοκρατία και οι αμερικανικοί δασμοί.
Το συνδικάτο IG Metall επισημαίνει επίσης τα λάθη της διοίκησης των επιχειρήσεων, κυρίως στην αυτοκινητοβιομηχανία.
Αναγκαστική επιλογή
Η οικονομική ευημερία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στη φθηνή ενέργεια από τη Ρωσία.
Οι γερμανικές αρχές στέρησαν οι ίδιες από τη χώρα αυτές τις ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες, υποστηρίζει ο καθηγητής του Τμήματος Διαφήμισης του Πανεπιστημίου Synergy, Sergey Zainullin.
«Βλέπουμε ότι τα ευρωπαϊκά προϊόντα χάνουν την ανταγωνιστικότητά τους, ενώ η παραγωγή μειώνεται, ιδιαίτερα στους ενεργοβόρους κλάδους, όπως η μεταλλουργία, η χημική βιομηχανία και η κατασκευή μηχανημάτων.
Πολλές γερμανικές εταιρείες εξετάζουν το ενδεχόμενο μετεγκατάστασης σε άλλες χώρες», εξηγεί.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας της Γερμανίας (Destatis), η παραγωγή στους παραπάνω κλάδους μειώθηκε κατά 3,5% το τρίτο τρίμηνο σε σύγκριση με το δεύτερο.
Σε σύγκριση με τον Σεπτέμβριο του 2025, καταγράφηκε μείωση 1,9%.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Gesamtmetall, το 42% των επιχειρήσεων της μεταλλουργικής και ηλεκτροτεχνικής βιομηχανίας σχεδιάζει να προχωρήσει σε περικοπές προσωπικού μέσα στο επόμενο εξάμηνο.
Παράλληλα, το 39% των επιχειρήσεων χαρακτηρίζει την οικονομική του κατάσταση κακή, ενώ το 21% αναμένει περαιτέρω επιδείνωση.
«Διαρροή εγκεφάλων»
Όλες αυτές οι εξελίξεις έχουν σημαντικές μακροοικονομικές συνέπειες, εξηγεί η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Οικονομικής Θεωρίας του Ρωσικού Οικονομικού Πανεπιστημίου Plekhanov, Ekaterina Novikova.
Οι μαζικές απολύσεις θα προκαλέσουν απότομη μείωση των εσόδων από τον φόρο εισοδήματος και τις ασφαλιστικές εισφορές, διευρύνοντας το δημοσιονομικό έλλειμμα.
«Η πίεση στο σύστημα κοινωνικής προστασίας θα ενταθεί.
Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να διαθέσει δισεκατομμύρια ευρώ για επιδόματα ανεργίας και προγράμματα επανεκπαίδευσης εκατοντάδων χιλιάδων εξειδικευμένων εργαζομένων», διευκρινίζει η ειδικός.
Η μεταλλουργία αποτελεί θεμέλιο της γερμανικής βιομηχανίας κατασκευής μηχανημάτων και της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Η συρρίκνωση της παραγωγικής δυναμικότητας προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις: αυτοκινητοβιομηχανίες όπως η Volkswagen και η Audi, καθώς και κατασκευαστές βιομηχανικού εξοπλισμού, χάνουν την εγχώρια βάση των προμηθευτών τους.
Αυτό αποτελεί έναν ακόμη λόγο για τη μεταφορά της παραγωγής στο εξωτερικό.
Το αποτέλεσμα είναι η απώλεια της τεχνολογικής πρωτοπορίας, ενώ οι απολύσεις εξειδικευμένων μηχανικών και εργαζομένων επιταχύνουν το φαινόμενο της «διαρροής εγκεφάλων».
Η αποκατάσταση αυτών των τεχνολογικών γνώσεων και παραγωγικών δυνατοτήτων είναι εξαιρετικά δύσκολη, υπογραμμίζει η Ekaterina Novikova.
Η γερμανική οικονομία αναμένεται να περάσει από το στάδιο της στασιμότητας σε μια βαθιά διαρθρωτική μεταμόρφωση, με τη Γερμανία να κινδυνεύει να χάσει οριστικά τη θέση της ως ένα από τα σημαντικότερα βιομηχανικά κέντρα του κόσμου, δίπλα στις ΗΠΑ και την Κίνα.
Στην πραγματικότητα, οι δύο αυτές χώρες απορροφούν ολοένα μεγαλύτερο μέρος του βιομηχανικού και τεχνολογικού δυναμικού της Γερμανίας.
Και το Βερολίνο δεν έχει πλέον παρά να παρακολουθεί ανήμπορο την καταστροφή.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών